Κάθε τεχνικός που εργάζεται με πολυστρωματικό ζιρκόνιο την έχει δει τουλάχιστον μία φορά. Η γέφυρα βγαίνει από τον κλίβανο, την κρατάτε στο φως και εκεί είναι — μια καθαρή, αναμφισβήτητη γραμμή που διατρέχει το ακριανό τρίτο. Όχι ένα βαθμιαίο πέρασμα. Όχι μια απαλή μετάβαση. Μια γραμμή, σαν να την είχε σχεδιάσει κάποιος με ένα λεπτό μολύβι στην χειλική επιφάνεια.
Οι φωτογραφίες που συνοδεύουν αυτό το άρθρο δείχνουν ακριβώς αυτό: μια μονολιθική αποκατάσταση πλήρους τόξου, όπου μια ξεκάθαρη διαχωριστική γραμμή διατρέχει τον κυνόδοντα, τους πλάγιους και τους κεντρικούς τομείς σε περίπου το ίδιο ύψος. Στη δεύτερη εικόνα, η γραμμή είναι σημειωμένη με κόκκινο χρώμα, και η γεωμετρία γίνεται προφανής.
Τέτοιες αποκαταστάσεις συνήθως ξανακάνονται. Αυτό είναι ακριβό και, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, αποφεύγεται — αλλά μόνο αν αναγνωρίσετε σωστά την αιτία που προκάλεσε τη γραμμή από την αρχή. Αυτό το άρθρο αναφέρεται στο πώς να «διαβάσετε» αυτή τη γραμμή και τι αποκαλύπτει για το κενό κομμάτι από το οποίο προήλθε.
Πρώτον, διαβάστε τη γραμμή προτού κατηγορήσετε οτιδήποτε
Τρεις γρήγορες παρατηρήσεις θα περιορίσουν σημαντικά την αιτία.
1. Ακολουθεί η γραμμή το δόντι ή ακολουθεί τον δίσκο;
Αυτή είναι η πιο διαγνωστική ερώτηση. Μια γραμμή που ακολουθεί την ανατομία — καμπυλώνοντας με την αποκορύφωση κάθε δοντιού, βυθιζόμενη στα εμβρασούρα — είναι συνήθως αποτέλεσμα πάχους ή τελικής επεξεργασίας. Μια γραμμή που αγνοεί εντελώς την ανατομία και διατρέχει σχεδόν ευθύγραμμα πολλές μονάδες, τέμνοντας κάθε δόντι σε διαφορετικό ανατομικό ύψος, είναι ένα όριο στρώματος στο κενό. Είναι οριζόντια στο σύστημα συντεταγμένων του δίσκου, όχι του δοντιού.
Στην περίπτωση που φαίνεται εδώ, η γραμμή είναι συνεχής σε τέσσερις μονάδες και ανεβαίνει ελαφρά προς την απόσταση, συμφωνώντας με μια ενσωματωμένη αποκατάσταση που είναι κλιμακωτή κατά λίγες μοίρες σε σχέση με τα επίπεδα στρώματος. Αυτό είναι υπογραφή κενού και ενσωμάτωσης, όχι υπογραφή τεχνικής.
2. Μπορείτε να την αισθανθείτε;
Εκτελέστε μια δοκιμή με έναν εξεταστικό εργαλείο ή με το νύχι σας πάνω του. Μια αποκλειστικά οπτική γραμμή είναι λεία — η επιφάνεια είναι συνεχής, αλλάζει μόνο το χρώμα και η διαφάνεια. Μια γραμμή που αισθάνεστε ως βήμα ή υψωμα σημαίνει διαφορική συρρίκνωση μεταξύ γειτονικών στρωμάτων κατά την σιντεροποίηση. Αυτό είναι πρόβλημα υλικού και πιο σοβαρό: όπου υπάρχει διαστασιακό βήμα, υπάρχει και υπόλοιπη τάση στη διεπιφάνεια.
3. Αλλάζει υπό διαφορετικό φως;
Κρατήστε την αποκατάσταση εναντίον σκοτεινού φόντου, στη συνέχεια εναντίον φωτεινού. Ένα όριο που είναι αόρατο στην ανάκλαση αλλά προφανές στη διαφωτιστική εξέταση αντιπροσωπεύει ασυνέχεια διαφάνειας — τα στρώματα σκεδάζουν το φως διαφορετικά. Ένα όριο που είναι ορατό και στις δύο περιπτώσεις αντιπροσωπεύει επίσης ασυνέχεια χρώματος.
Από πού προέρχεται πραγματικά η γραμμή
Αιτία 1: Διακριτά στρώματα που προσποιούνται βαθμιαία μετάβαση
Η παλαιότερη και πιο συνηθισμένη πηγή. Ένα κενό που κατασκευάζεται με την πίεση τριών ή τεσσάρων διακριτών φορτίων πούδρας το ένα πάνω στο άλλο έχει, εξ ορισμού, τρεις ή τέσσερις διασυνοριακές επιφάνειες. Εάν οι χημικές συνθέσεις της πούδρας σε αυτές τις επιφάνειες διαφέρουν σημαντικά και δεν γίνει τίποτα για να αναμιχθούν, το όριο υπάρχει φυσικά στο πράσινο σώμα και θα παραμείνει εκεί και μετά τη συντήξη. Η διαφημιστική ορολογία το περιγράφει ως «πολυστρωματικό»· η αποκατάσταση το περιγράφει ως γραμμή.
Η λύση δεν είναι απλώς περισσότερα στρώματα — είναι ο τρόπος με τον οποίο βηματίζονται οι γειτονικές συνθέσεις. Ένα κενό με πολλά στρώματα, αλλά με ασαφείς μεταβάσεις σύνθεσης μεταξύ τους, μπορεί ακόμη να εμφανίζει ζώνες. Αυτό που εξαλείφει το ορατό όριο είναι μια επαρκώς μικρή διαφορά στη συγκέντρωση του χρωστικού και στη συμπεριφορά σκέδασης του φωτός μεταξύ γειτονικών στρωμάτων, ώστε το μάτι να μην μπορεί να διακρίνει το βήμα.
Αιτία 2: Αντιστοιχία οξειδίου του ιττρίου μεταξύ της οδοντικής και της κεντρικής ζώνης
Οι σύγχρονες υβριδικές κεραμικές κοιλότητες συνδυάζουν υλικό με υψηλότερη περιεκτικότητα σε ιττρία στην επίστομη περιοχή (για διαφάνεια) με υλικό με χαμηλότερη περιεκτικότητα σε ιττρία στην κερατοειδή περιοχή (για αντοχή). Αυτή είναι καλή μηχανική σχεδίαση — αλλά η ζιρκονία 3Y, 4Y και 5Y παρουσιάζει διαφορετική συμπεριφορά ανάπτυξης κόκκων, διαφορετική κινητική συντήξεως και, κρίσιμα, διαφορετική συρρίκνωση.
Εάν οι ρυθμοί συρρίκνωσης των γειτονικών ζωνών δεν εξισορροπούνται επιτηδείως κατά τη διαδικασία σύνθεσης, η διεπιφάνεια βρίσκεται υπό τάση καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου συντήξεως. Στην καλύτερη περίπτωση, προκύπτει μια οπτική γραμμή. Στη χειρότερη περίπτωση, προκύπτει αισθητή βηματική διαφορά, παραμόρφωση των ακραίων ακμών σε μεγάλο άνοιγμα ή αποκόλληση.
Αιτία 3: Θέση και γωνία τοποθέτησης
Ακόμα και ένα καλοκατασκευασμένο βαθμιαίο κενό έχει πεπερασμένη ζώνη μετάβασης. Εάν ένα κεντρικό τομέα ενσωματωθεί έτσι ώστε αυτή η ζώνη να πέφτει σε μια επίπεδη, εξαιρετικά ορατή περιοχή της χειλικής επιφάνειας — αντί να κατανέμεται κατά μήκος της καμπυλότητας του ακριαίου τρίτου — η μετάβαση γίνεται εμφανής. Γείρετε την περίπτωση κατά λίγες μοίρες και μια απαλή μετάβαση μετατρέπεται σε διαγώνια λωρίδα που διασχίζει πολλές μονάδες σε ασυνεπείς ύψη.
Για προσθετικές εργασίες μεγάλου εύρους στα πρόσθια δόντια, η ενσωμάτωση δεν είναι απόφαση για την απόδοση. Είναι απόφαση για την αισθητική.
Αιτία 4: Προφίλ σιντέρισης και ομοιογένεια του φούρνου
Η υπερσιντέρωση προκαλεί αύξηση του μεγέθους των κόκκων. Επειδή οι ρυθμοί αύξησης των κόκκων διαφέρουν ανάλογα με την περιεκτικότητα σε ιττρία, ένα επιθετικό ή επεκτατικό προφίλ ενισχύει τη διαφορά στην ημιδιαφάνεια μεταξύ της ακριανής και της κεντρικής ζώνης — ενισχύοντας μια μετάβαση που θα ήταν αποδεκτή κάτω από το επικυρωμένο κύκλο. Οι βαθμίδες θερμοκρασίας σε μια κακώς φορτωμένη ή γηρασμένη κλίβανο προκαλούν το ίδιο φαινόμενο κατά ανομοιογενή τρόπο, γι’ αυτό και η ίδια περίπτωση μπορεί να επιτυγχάνει σε μία κλίβανο και να αποτυγχάνει σε μία άλλη.
Αιτία 5: Τροχίσματος διαμέσου του στρώματος
Μεγάλη χειλική αφαίρεση, είτε στο CAD είτε κατά την τελική επεξεργασία, μπορεί να διαπεράσει την ακριανή ζώνη και να φτάσει στο υλικό που βρίσκεται κάτω από αυτήν. Το αποτέλεσμα είναι μια σκληρή άκρη ακριβώς εκεί όπου η τομή διασχίζει το όριο — οπτικά παρόμοια με ένα ελάττωμα κενού, αλλά πλήρως παραγόμενη στο εργαστήριο.
Τι αντιμετωπίζουμε στην ICERA
Η θέση μας είναι απλή: μια γραμμή διαχωρισμού είναι αποτέλεσμα κατασκευής πριν από το να είναι αποτέλεσμα εργαστηριακής επεξεργασίας, και το κενό δεν πρέπει να είναι η μεταβλητή με την οποία θα πρέπει να ασχοληθείτε.
Κατασκευή με βαθμίδα.
Ταίριασμα της συρρίκνωσης σε όλες τις ζώνες.
Ομοιόμορφη πράσινη πυκνότητα.
Επαλήθευση ανά παρτίδα.
Ένα σύντομο τσεκλίστ για το εργαστηριακό τραπέζι.
Τοποθετήστε τις πρόσθιες μονάδες σε ενσωμάτωση (nesting) έτσι ώστε η ζώνη μετάβασης να διασχίζει την καμπυλότητα του ακριαίου τρίτου, όχι μια επίπεδη χειλική επιφάνεια.
Διατηρήστε τις περιπτώσεις με μεγάλο άνοιγμα παράλληλες προς τα επίπεδα στρώματος· ελέγξτε τη γωνία πριν την αποστολή στη μηχανή κοπής.
Επαληθεύστε το προφίλ σιντέρισης σας με τον δημοσιευμένο κύκλο του κατασκευαστή των κενών (blanks) και επαναλάβετε την επαλήθευση όταν οι θερμαντικές αντιστάσεις γηράσκουν.
Αποφύγετε τη βαθιά χειλική μείωση στη ζώνη μετάβασης κατά την τελική επεξεργασία.
Εάν η γραμμή είναι αισθητή με την αφή και όχι αποκλειστικά οπτικά, σταματήστε και αναφέρετέ την στον προμηθευτή σας. Δεν πρόκειται για πρόβλημα τεχνικής.
Μια ορατή γραμμή μετάβασης είναι μια σαφής ένδειξη. Διαβάστε την σωστά και θα σας δείξει εάν το πρόβλημα βρίσκεται στο blank, στη μηχανή κοπής ή στο φούρνο — και ποιο από αυτά τα τρία πρέπει πραγματικά να διορθώσετε.
Το βλέπετε αυτό στη δική σας εργασία; Ανεβάστε μια φωτογραφία στα σχόλια και περιγράψτε πού βρίσκεται η γραμμή σε σχέση με την ανατομία. Είναι μια διάγνωση που αξίζει να μοιραστεί.
×
EN
