بازسازی ایمپلنت با دو قوس: تأیید اکلوژن پیش از خروج از سرپایه

بازسازی کامل قوس بالایی و پایینی با ایمپلنت‌های ساخته‌شده از زیرکونیای آی‌سِرا، که در مدل‌های مفصلی در حین تأیید اکلوژن پیش از اتمام کار نمایش داده شده است.

مرور موردی

این مورد، بازسازی کامل دهان با ایمپلنت را مستند می‌کند: دو قوس کامل، هر دو با پیچ‌محکم‌شدن بر روی آبوتمنت‌های چندواحدی، و هر دو از زیرکونیای آی‌سِرا فرز شده‌اند. تصاویر در زمان تأیید اکلوژن روی میز کار ثبت شده‌اند، با قرار دادن بازسازی‌ها روی مدل‌های کاری‌شان و مفصل‌کردن آن‌ها تا رابطه‌ی گازش در تمام دامنه‌ی حرکت قابل بررسی باشد.

کار روی قوس تکی دارای مرجعی است. هنگامی که شما قوس بالایی را نسبت به دندان‌های طبیعی فک پایین بیمار بازسازی می‌کنید، دندان‌های مقابل به شما می‌گویند که اکلوژن در کجا قرار دارد — یعنی شما در حال تنظیم درون یک ساختار موجود هستید، نه اینکه ساختاری جدید ابداع کنید. در موارد تمام‌دهان، این مرجع به‌طور کامل حذف می‌شود. هر دو قوس همزمان ساخته می‌شوند، که بدین معناست که ابعاد عمودی، صفحه اکلوژنی و طرح راهنمایی همه تصمیماتی هستند که آزمایشگاه می‌گیرد، نه اندازه‌گیری‌هایی که انجام می‌دهد.

چرا این مورد در حالت حرکتی تأیید می‌شود

عکاسی ثابت نمی‌تواند اکلوژن را نشان دهد. یک عکس تنها یک موقعیت را ثبت می‌کند، معمولاً در حالت بیشترین درهم‌جفت‌شدگی (maximum intercuspation)، و یک مورد ممکن است در آن یک موقعیت درست به نظر برسد، درحالی‌که در سایر نقاط ناکام می‌شود. تماس تنها در طول حرکت معنا پیدا می‌کند: هنگامی که فک پایین به سمت جلو حرکت می‌کند و وارد وضعیت پروتروژن می‌شود، طرح راهنمایی قدامی مورد نظر، جداشدگی خلفی و تماس جانبی را می‌توان از طریق حرکت ارزیابی کرد.

تأیید مفصلی فرآیندی است که در آن این روابط بررسی می‌شوند. بازسازی‌ها روی مدل‌هایی نصب می‌شوند که به‌گونه‌ای تنظیم شده‌اند تا رابطه فک بیمار را بازتولید کنند و تماس دندانی (اکلوژن) از طریق حرکات اکسکورسیو با دست ثبت می‌شود. هرگونه اختلال — مانند تماس پسینی که در حین پروتروژن آزاد نمی‌شود یا تماس غیرفعال در سمت تعادلی — در این مرحله، روی میز کار، شناسایی و اصلاح می‌شود؛ جایی که انجام اصلاح ساده است.

روش جایگزین، کشف این اختلالات در زمان تحویل است. اصلاح اکلوژن روی زیرکونیای سینترشده در دهان به معنای ساییدن سطح گلاسه‌شده است و هر ناحیه‌ای که ساییده شده باید به‌درستی دوباره صیقل‌دهی شود؛ در غیر این صورت نسبت به دندان‌های مقابل خاصیت ساینده پیدا می‌کند. شناسایی این اختلالات پیش از ارسال پرونده، صرفاً یک اقدام ادبی در قبال بالینیست نیست؛ بلکه همان چیزی است که بازسازی را محافظت می‌کند.

ملاحظات مربوط به ماده در موارد تمام‌دهانی

زرکون در مقابل زرکون یک وضعیت خاص است و ارزش دارد که در مورد آن صریح باشیم. زیروکونی خوب به طور کلی رفتار خیس کننده منفی را نشان می دهد، در حالی که زیروکونی خشن می تواند به طور قابل توجهی بیشتر خیس شود. سطح زيرکونيايي خشك شده اينطور نيست وقتی هر دو قوس از زیرکون هستند، هر تماس مقفل در دهان سرامیکی در مقابل سرامیکی است و کیفیت سطح در این تماس ها رفتار پوشیدن را برای عمر مورد تعیین می کند.

به همین دلیل است که دنباله ی پایان کاری در اینجا مهم تر از یک مورد تک قوس است. تنظیم محاصره ای ابتدا تکمیل می شود، و پس از آن یک دنباله کامل پولیش درجه بندی می شود؛ سپس شیشه استفاده می شود که برای ویژگی سطح نهایی نشان داده شده است. تنظیم پس از شیشه و ترک سطح زمین به همان شکل که هست، نوعی از خطایی است که می تواند شکایت های طولانی مدت را ایجاد کند.

هر دو قوس از ICERA 4D Pro آسیاب شده اند، در چرخه سینتر شده اند، با تایید مناسب در ستون های چند واحد قبل از هر گونه کار زیبایی شناسی یا محاصره ای آغاز شده است.

جا دادن غیرفعال در دو قوس

کانال‌های دسترسی پیچ در تصاویر قابل مشاهده‌اند و به‌گونه‌ای قرار گرفته‌اند که در محلی ظاهر می‌شوند که سطوح لبیال را تحت تأثیر قرار ندهند. هر قوس به‌طور جداگانه از نظر نشستن غیرفعال بررسی شد، پیش از آنکه دو قوس با یکدیگر هماهنگ شوند؛ زیرا مشکل نشستن و مشکل اکلوژن در محیط آزمایشگاه به‌صورت مشابهی نمایان می‌شوند — مثلاً پلی که به‌دلیل نشستن ناقص کمی بالاتر از جای خود قرار گرفته، به‌عنوان مانع اکلوژنی ثبت می‌شود و تنظیم اکلوژن برای جبران آن، خطای اصلی را به‌صورت دائمی در سیستم تثبیت می‌کند.

تأیید نشست ابتدا و سپس اکلوژن، این دو متغیر را از یکدیگر جدا نگه می‌دارد. این روش ترتیبی کندتر است، اما تنها روش قابل اعتماد است.

پیوستگی زیبایی‌شناختی

موارد درمان تمام‌دهان نیاز زیبایی‌شناختی دارند که موارد تک‌قوسی فاقد آن هستند: دو قوس باید با یکدیگر هماهنگ باشند. رنگ، گرادیان نیمه‌شفافیت و ویژگی‌های لثه‌ای باید بین قوس بالا و پایین یکسان باشند، زیرا لبخند بیمار هر دو قوس را نشان می‌دهد. تولید هر دو قوس از یک دسته تولیدی واحد، به کاهش یکی از منابع تغییرات رنگ مرتبط با ماده کمک می‌کند.

این مورد چه چیزی را نشان می‌دهد

بازسازی ایمپلنت در تمام دهان در میان سخت‌ترین دسته‌های کارهای ترمیمی قرار دارد.

دو ترمیم با دامنهٔ طولانی باید به‌صورت غیرفعال جاسازی شوند، از کوچک‌شدن پیش‌بینی‌شدهٔ حین سینترینگ مقاومت کنند، در قالب یک طرح اکلوژنی عمدی با هم عمل کنند و همچنان از نظر رنگ و شفافیت با یکدیگر هماهنگ باشند.

چالش، کنترل هر یک از این متغیرها به‌تنهایی نیست؛ بلکه کنترل همزمان همهٔ آنهاست.

اول، تناسب؛ دوم، اکلوژن؛ و در تمام مراحل، کیفیت سطح.

این ترتیب زمانی که زیرکونیوم در مقابل زیرکونیوم قرار گیرد، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

این مورد با استفاده از زیرکونیوم ICERA تولید شده است.